秦觀
秋日
霜落邗溝積水淸
寒星無數傍船明
菰蒲深處疑無地
忽有人家笑語聲
Illimis gelidis in aquis ad litora rivi
astra propinqua videns sola biremis adît.
Vix bene in herbosis se faucibus arida pandit,
cum inter tecta homines garrula verba dabant.