Meo inimico

Falso crimine accusatus scripsi a.d. III id. Sept. anno MMXXIV.

I.

Insidiis hominum vesanis terminus esset!
 perpetuus perget me cruciare labor.

II.

Si deus est, perdat scelerum te tabe notatum,
 te quasi sentinam stercoreumque lutum.

III.

Qui semel audacter nostrum violavit honorem,
 perniciosa omnem fata subire precor.*

IV. Illoto Visitatori

Cur cane peius olens audes mihi ferre salutem,
 an latet in tunicis insinuata capra?

V.

Hipponensis homo vitiorum evicit acervum;
 unde quidem augusto nomine dignus erat.
Cur merito poteris memorari nomine eodem?
 Sit tibi, quod dignum est, οὐ κλέος ἀλλὰ μόρος!