新古今和歌集

E rigida flores niveos nunc arbore natos
　nubila, ni fallor, paene maligna tegunt.
Sed leviter spirans atque omnia tecta frequentans
　«ver», Zephyrus dicit, «iam geniale venit».

Laeditur et simplex autumni frigore primo:
　cur mihi communis parcere cura potest?

Ver tenerum periit nudataque silva relicta est,
　ante oculos dum imbres nubibus usque ruunt.

Ex oculis tumidis lacrimae labuntur amarae,
　non aliter pluviae quam sine fine cadunt.
Altius autumni penetrant cor frigora acuta
　et vacuae frangor matris amore domi.